Bizim evde bir gün kapı çaldı ,Aynur Hanı geldi.Aynur Hanım bizim yan komşumuz evinin karşısında kocaman bir bahçesi var bitkilere pek düşkün yaşı orta ama bana sorarsanız o şimdiden bunadı.Sabahları pencereden görüyorum güllerle konuşuor.İşte bu bunak geldi ve bize bir bitki armağan etti Seme mı Teme mı ne öyle bir yerde gönüllü çalışıyor O.Bu yılki etkinlikleri çiçek değıtmakmış.Annemde aldı çiçeği ”vitrin pencerenin yanında iyi güneş alıyor” deyip vitrinin önüne koydu .Günler geçtikçe baktım ailem benden çok çiçeğe değer veriyolar.Ben su istiyorum vermiyorlar ama çiçeklerini sabah öğle akşam suluyorlar.Sanki diğer yerler yetmiyormuş gibi birde çiçeğin tozunu aldırıyorlar bana.Bir gün vitrinin altındaki çekmeceden birşey alacaktım eğildim kalkarken ”babam bana çiçeğe dikkat et ” dedi.Eskiden pencereye kafamı çarpmıyayım diye bana söylerdi şimdi çiçeğe demesi çok ağrıma gitmişti.Bir gün evde kimse yoktu bir bıcak aldım ve çiçeğin yanına gittim evet evet önce kestim onu soldu sonra yavaş yavaş yok oldu…
Bu hikayeyi 12 yaşımda yazmıştım buna göre yorumlanıp değerlendirilmesini isterim
sanırım bilgisayar ortamına geçirirken bir kaç harf hatası olmuş. konu olarak ise 12 yaşındaki bir çocuk için çok acımasız 
ama 12 yasında bir çocuk içinde çok vahsice.Neden kıyıyorsun güzelim çiçeklere,kıskanç : ) : )
evet yeni fark ettim hatalara aceleyle yazılmıştı ondan olabilir bu hikayeyi yazdığım zamanlarda eve bir saksı gelmişti hikayeyi yazdıktan sonra bende düşünmüştüm piskopatmıyım ben çiçeği mi kıskanıyorum diye ama hayır sadece esinlenme evet evet esinlenme
Yorumunuzu Bırakın
Yorum yapabilmeniz için Sisteme Giriş yapmış olmanız gerekiyor.
3 Yorum yapılmış.