Ani bi yazma isteği ile oturdum ekran başına.. belki bir dürtü, belki boşluk doldurma isteği kim bilir. içinden geçenleri aktarmak ve rahatlatmak kendini. günün, yaşamın, etkileşimlerin, yaşanmışlıkların ve birikintilerin dışa akma isteği.. ne derseniz deyin işte burdayım ve yazıyorum. yazmak güzdeldir ki bazen konuşarak aktaramadıklarımızı aktarırız yazarak. belki konuşmaktan daha çok rahatlatır bizi. düz yazı, şiir, deneme.. hepsi birer ifade biçimi değil midir ki? kişi kendine en uygun olanı seçer ve başlar satırlara dökülmeye. yazdıkça yazar ve yazıların, satırların içinde kaybeder kendini. yazmak öle bir büyüdür ki içinde kaybedersin tüm benliğini ve bir bakmışsın sayfalar arasında kaybolmuşsun! yazmak güzeldir, rahatlatır insanı, günün stresini alır ve geriye dönüp baktığında seni düşündürür. ben bunları mı yapmışım? bunları mı demişim? böle mi düşünmüşüm? gibi… ya hatalarını anlar ve güler kendine belki ağlar içten içe ya da haklıymışım ben bu gün yine aynı şeyleri düşünüyor ve yaptıklarımı onaylıyorum der kendi kendine. yazmak güzeldir.. bazen iç hesaplaşma adına bazı şeyleri mukayese ettirir! ağlatır, düşüdürür, güldürür, sinirlendirir ama yazmak gerçekten güzeldir:) ve yeniden başladık işte prenses kaldığımız yerden içimdeki benliğinle…

Yorum RSS | TrackBack URI

Yorum yapabilmeniz için Sisteme Giriş yapmış olmanız gerekiyor.